Posts tonen met het label troost. Alle posts tonen
Posts tonen met het label troost. Alle posts tonen
donderdag 31 juli 2014
dinsdag 12 november 2013
How can I ...
how
can I
convince
and persuade
you
when I
am seeing
everywhere
what you
cannot find
anywhere
it is
impossible
to explain
the mysterie
of grace
donderdag 14 maart 2013
Bevroren tranen
Ik schreef er eerder over, over een treurwilg die stil staat te treuren in de regen van droefheid.
Vandaag zag ik hetzelfde wonderlijke verschijnsel, maar in een andere vorm. Het vocht van verdriet dat zich door een open kanaal door de boom, druppel voor druppel een weg zocht, werd door de nachtelijke vrieskou een echte ijspegel. Opgesloten gevoel. Gestold heimwee. En de ijspegel, die zich traag en bedachtzaam aan het grofbonkige uiterlijk, de stoere buitenkant, hechte.
Gegroeid in het donker. Gevormd in het duister.
Vandaag zag ik hetzelfde wonderlijke verschijnsel, maar in een andere vorm. Het vocht van verdriet dat zich door een open kanaal door de boom, druppel voor druppel een weg zocht, werd door de nachtelijke vrieskou een echte ijspegel. Opgesloten gevoel. Gestold heimwee. En de ijspegel, die zich traag en bedachtzaam aan het grofbonkige uiterlijk, de stoere buitenkant, hechte.
Gegroeid in het donker. Gevormd in het duister.
zaterdag 26 januari 2013
Vol was de maan
vol
was
de maan
in de nacht
van weten
licht
in het duister
van onmetelijk
universeel
gedacht
en gezien
hoop
op later
in het nu
van zwart
zondag 17 juli 2011
Twee woorden
De kortste tekst uit de Bijbel is een bijzondere. Hij bevat maar twee woorden.
Eerst even de context van die specifieke tekst. Uit het Johannes-evangelie. Hoofdstuk 11. De opwekking van Lazarus. Een indrukwekkende gebeurtenis. Een groot wonder. Maar gek genoeg een lange aanloop. Het lijkt er op of Jezus expres treuzelt, als Hem verteld wordt dat een vriend van Hem op sterven ligt. Of Hij het er om doet. En dan ook nog die opmerking, als Hem onderweg verteld wordt dat Lazarus is overleden: 'Lazarus, onze vriend, slaapt.' Bagatelliseert Hij de dood nou?
En dan, later, tegen Martha, die prachtige, ongelooflijk diepe, horizonoverstijgende, geloofsversterkende, alles-op-zijn-kop-zettende uitspraak, die ik één van de mooiste van de Bijbel vind. Daar kun je uren over filosoferen.
Eerst even de context van die specifieke tekst. Uit het Johannes-evangelie. Hoofdstuk 11. De opwekking van Lazarus. Een indrukwekkende gebeurtenis. Een groot wonder. Maar gek genoeg een lange aanloop. Het lijkt er op of Jezus expres treuzelt, als Hem verteld wordt dat een vriend van Hem op sterven ligt. Of Hij het er om doet. En dan ook nog die opmerking, als Hem onderweg verteld wordt dat Lazarus is overleden: 'Lazarus, onze vriend, slaapt.' Bagatelliseert Hij de dood nou?
En dan, later, tegen Martha, die prachtige, ongelooflijk diepe, horizonoverstijgende, geloofsversterkende, alles-op-zijn-kop-zettende uitspraak, die ik één van de mooiste van de Bijbel vind. Daar kun je uren over filosoferen.
Jezus zei tegen haar: 'Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?’ (Joh. 11 : 25,26)Maar dan, het vervolg.
Toen Jezus haar dan zag huilen, en ook de Joden die met haar meekwamen, zag huilen, werd Hij heftig in de geest bewogen en raakte innerlijk in beroering. En Hij zei: 'Waar hebt u hem gelegd?' Zij zeiden tegen Hem: 'Heere, kom het zien.' (vs 33 en 34)En dan volgen de woorden, die ik bedoel, twee woorden in één tekst. Ik citeer uit de (Herziene) Statenvertaling of NBG, want in de NBV is de tekst wel langer.
Jezus weende. (vs 35)Dat vind ik nou persoonlijk zo bijzonder ...! De emoties die Jezus hier laat zien. De liefdevolle God in al Zijn menselijkheid. De volmaakte Mens in Zijn goddelijkheid.
Abonneren op:
Posts (Atom)