Beschouwingen en ontboezemingen, toevertrouwd aan een computerscherm.
Beelden getoond.
Gedachten vertaald.
Stilte omschreven.
Verhalen verwoord.
Vergelijkingen gemaakt.
Metaforen gebruikt.
Woorden gegeven.
Het onnoembare getracht te benoemen.
Dat wat in mij bruiste, een stroom van associatieve gedachten, heeft een vorm gevonden.
Dit weblog is ontstaan, gebouwd, gegroeid, ontwikkeld, geworteld.
Dat is mooi, dat is prachtig, dat is een droom, die werkelijkheid werd.
Een bouwwerk, een huis om in te wonen, rond te dwalen, oude posten na te lezen, te herkennen, van een glimlach te voorzien, als de tand van de tijd erover is gegaan.
Dat is mijn kunstje, voor onmogelijk gehouden, maar toch geflikt.
Oké.
