Sow for yourself righteousness, reap the fruit of steadfast love; break up your fallow ground, for it is the time to seek the Lord, that He may come and rain salvation upon you (Hosea 10:12).
Posts tonen met het label zwart. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zwart. Alle posts tonen

maandag 21 april 2014

Zwarte ibis doet Nieuw-Lekkerland aan

Na een telefonische tip (nog bedankt Theo ...!), vanmiddag de verschijning van een zwarte ibis vast kunnen leggen, die ons dorp had aangedaan. Op de ijsbaan deed hij zich tegoed aan wat onbestemd voedsel. Op de eerste twee foto's is nog te zien hoe hij waarschijnlijk een salamander in zijn kromme snavel heeft. 

Even snel wat foto's kunnen maken voor hij weer achter het struikgewas verdween. Aan de tele-kanonnen van de horde vogelaars te zien, moet zo'n ibis toch een zeldzaam exemplaar betreffen. Hoewel hij de laatste jaren wel meer gezien schijnt te worden, vooral aan de kust en in moerassige gebieden.

Maar daar vergat ik dan weer een foto van te maken, van die nieuwsgierige 'spotters' .... 




maandag 16 september 2013

Wisselkleurige dag


Vandaag was een nogal wisselkleurige dag. Van regenboog 's ochtends naar regenboog 's avonds. En daartussen veel buien, kort en fel. Vooral vanavond bij het naar huis fietsen waren er dreigende wolken rondom, in dreigend donkergrijs, fel afstekend tegen restjes stralend zonlicht en flarden hemelsblauw.

Twee keer natgeregend dus. Maar vooral vanavond ook regelmatig foto's gemaakt van het gitzwarte doemscenario boven mijn hoofd. Machtige rolwolken ontvouwden zich. Lieten soms hun druppels los. Of felle hagelstenen.

Maar ook link, want af en toe was er zomaar een klap onweer boven mijn hoofd.

Bijna thuis was het echt raak. En kwam bijna meteen ook de zon weer tevoorschijn. Wederom een felle regenboog thuis, als mooie afsluiter van deze wisselkleurige  dag.





zondag 25 augustus 2013

Ingehaald door de dood


Als je de krant leest, weet je dat het leven kan worden ingehaald door de dood. In de overlijdensadvertenties, maar ook op de voorpagina en in de regionale pagina's lees je van oorlogen en ongelukken. En in elke familie is wel iemand die de krant niet haalt, maar ziek ligt te wachten op het moment van de dood. Het leven is eindig. Je weet het, maar al te vaak willen we het ontlopen, stoppen het weg, negeren het. Omdat het zo pijnlijk is. Zo tegennatuurlijk.

In de natuur loop je daar ook tegenaan. Zie je de dood om je heen, doodgereden vogels, vlinders langs de kant, vliegen en libellen in een spinnenweb. Eten en gegeten worden. Gisteren zag ik het weer en ik maakte er een foto van, wat ik normaal niet zo snel doe van dode dieren. Liever laat ik de schoonheid zien, de kleurenpracht, de intensiteit van het leven. De wonderlijke natuur, waar je een hand achter vermoedt.

maandag 19 augustus 2013

Een buitje voor het stof


Vanmorgen een lekker buitje voor het stof ...

Mooie gitzwarte luchten. Een korte, maar pittige bui. In de verte gerommel. Ik heb het er maar op gewaagd. En dus goed natgeregend. En was tot op mijn hemd nat, ondanks waterdichte schoenen en een goed regenpak.

Durfde het zelfs aan om af en toe wat foto's te maken. De eerste serie, voor de grote bui los barstte, lijken bijna zwart-wit foto's. Na de ergste bui, aan de overkant van de Lek, nog wat sfeerfoto's gemaakt. Wel regelmatig de lens even droog moeten maken, want het bleef wel regenen.



dinsdag 13 augustus 2013

Zwarte zwaan

Gisterenmorgen dacht ik hem al even te zien, heel in de verte. Vanmorgen reed ik, exact op dezelfde plek, er bijna langs heen, terwijl hij nog geen tien meter verder zat. Het was een zwarte zwaan, ineengedoken, op éé poot, achter het riet. Vrij zeldzaam begrijp ik, in ons land, waarschijnlijk een uit gevangenschap ontsnapt exemplaar. Hoewel ik er jaren geleden in de Alblasserwaard al eens eerder één gezien en vastgelegd heb.

Toch een mooie waarneming, zo onverwacht.

Voorzichtig afgestapt en dichterbij gelopen en warempel hij bleef zitten, al haalde hij wel nieuwsgierig zijn weggestopte kop weer tevoorschijn. Maar nog dichterbij gekomen, ging hij weer vrolijk verder met mijmeren, ondertussen wel een oogje in het zeil houdend ...