Het thema van de #bloghop van Christelijke Webloggers voor de maand april, namelijk het door mij aangedragen diepdenkwoord 'gebrokenheid', leverde een tiental inzendingen op, waarvoor mijn hartelijke dank. De laatste week, de valreep, leverde een ware eindsprint op, met wel zeven nieuwe bijdragen ...
Zoals altijd, alle bijdragen zijn zeer verschillend, van vorm en invalshoek, het wonder van diversiteit en verscheidenheid. Maar toch ook wel met een centraal, alles overkoepelend idee, dat geborgenheid niets met 'denken' te maken heeft, maar veel meer met 'voelen', intens of sluimerend voelen met je hart. Ja, verder dan dat, ook dat zie je bij alle bijdragen terugkomen, nóg meer met 'geloven', vanuit het diepst van je ziel, het eeuwige wat diep in je is gelegd, dat uitreikt, dat zich uitstrekt, dat intens verlangt, dat hunkert. Naar aandacht, naar herkenning, naar contact, naar echte, diepe liefde. Wederliefde. Eeuwige liefde.
De eerste bijdrage was er al heel snel, van Justine, alias Ingeborg, van 'Als het leven ... kwetsbaar'. Binnen een uur na bekendmaking, maakte en publiceerde zij haar bijdrage, in de vorm van een gedicht 'Van gebrokenheid naar geborgenheid'. Mooi om te zien hoe zij de gebrokenheid, die zij dagelijks ervaart (in soms extreme mate), door het geloof weet om te buigen naar de ervaring van geborgenheid, ja ze durft zelfs zo ver te gaan om te zeggen, dat ze juist door het ervaren van die dagelijkse gebrokenheid des te meer de geborgenheid nodig heeft. 'Van verlatenheid naar veiligheid'.
