De dans van inspiratie

Het begint te ademen.
Heel langzaam en traag.
Maar wel in crescendo.
Als wolken die zich welven aan het hemelrond.
Vol van kleurrijke hoop.

Er sijpelen vluchtige woorden door het dichterlijke licht van de avondschemering.
Vlijen zich maar al te graag in het zinnige grasveld van verlangen.
Husselen vaag.
Hechten zich traag.
Breien langzaam bezielde verbanden.
Richten zich op ongebaande wegen.
Schikken zich vol overgave naar hun aardse lot.
Het regent voortdurend punten en komma's.
Als een proces van wonderlijke wording.
Golvend naar buiten en zingend van binnen.

De gedachten van boven laven zich aan de aardse gelaagdheid.
Doordesemen het slijk van de tastbaarheid.
En roepen enthousiast verwoordingen wakker.
Die zich langzaam losmaken als ijle mist.
Als een hongerige droom.
Als een lichtzinnig hoofd.
Als veelzeggende luchtigheid.

Seizoenvisioen

het licht

waaiert weg

de nacht

groeit aan kracht

de wind

wint bij vlagen

aan sterkte

winterkilte

treedt binnen

nestelt zich

naadloos

in hoeken en gaten

Het visioen van de buizerd en de haas