Bijzonder blijft het.
Een ontmoeting met een ree.
Of, in dit geval, een reebok.
Ik heb er in het Alblasserbos al meerdere keren één of meer gezien.
Verdeeld over de laatste jaren.
Toevallige ontmoetingen.
Meestal een kudde.
Van veraf.
Ze blijven schuw.
Maar tonen zich wel vaker.
Op bepaalde tijden.
Af en toe.
Maar de laatste week heb ik er al drie keer een gezien.
In hetzelfde bos.
Het lijkt dezelfde te zijn.
Een eenzaam mannetje?
Deze keer was het een kwestie van seconden.
Van heel dichtbij.
Tien meter.
Oogcontact.
Met prachtig licht.
De camera precies goed ingezoomd.
Het ging zo snel.
De laatste foto's zijn niet scherp.
Maar toch ...
Een mooie, ultrakorte ontmoeting.
