Een eeuwigheid hier vandaan werd een geboren idee direct omgezet naar plan en actieve uitvoering, door de Grote Geest van Liefde, voor wie dat geen punt was.
Hij visualiseerde zich de mens. En de Eeuwige bedacht meteen het ultieme doel en tegelijk de beperkingen van tijd en ruimte voor de mens.
Maar als eerste vormde Hij als leefruimte voor hem een speeltuin van geluk, vol met dieren en planten, zaadzaaiend zaad en alles droeg de potentie van groei en nieuw leven.
Een grappige, blauwe bal was het resultaat.
Eén van zijn eigenschappen kristalliseerde de Levendmaker tot uitwendig licht, uit stof geboren harde materie vormde het fundament onder de voeten van de verwachte mens, opgehangen in een luchtledige, ijzelingwekkend uitgebreide, oerdonkere kosmos. De aarde kreeg een mooi, altijd in beweging zijnd uniek plekje, met een maan als schaduw en wat planeten als prettig uitzicht.
Hij ademde en het regende een fonkelende sterrenregen aan het firmament. Schitterende lichtjes als machtige koepel rondom de aarde.
De elementen van de scheikunde werden voorgebootst en samengesmolten tot een kunstig geheel van bouwstoffen.
Wetmatigheden vormden de structuur van zijn en worden.
Wandelend en zichzelf transformerend water vormde het grootste deel van alle leven. Niet ledige lucht was de motor van leven voor de mens.
Als laatste, als kroon van zijn creatie, maakte de Wonderlijke zichzelf na. Hij drukte zijn eeuwigheid en onnavolgbaarheid uit in een vorm, spiegelde zichzelf in het stof van die aarde, boetseerde er lustig op los en blies toen voorzichtig zijn eeuwige Geest als leven brengende bron van persoonlijkheid in de neus van de vorm van de mens.
