Sow for yourself righteousness, reap the fruit of steadfast love; break up your fallow ground, for it is the time to seek the Lord, that He may come and rain salvation upon you (Hosea 10:12).
Posts tonen met het label hekje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hekje. Alle posts tonen

maandag 12 december 2016

Torenvalk


Hij zat op een hekje.
Een torenvalk.
Maar vloog op toen hij me aan zag komen.
Achter me ging hij op een volgend hekje zitten.
Rustig kijkend, om zich heen.

Ik stopte.
Draaide me om.
Legde hem vast.
Het duurde even voor hij me zag.
En keek.
En nog eens keek.
Een donkerbruine blik.
Heel even was er oogcontact.

Toen vond hij het welletjes.
En vloog weg.
Verdween in het grijs van de mist.



woensdag 22 juni 2016

Warme snack in zes minuten weg


Een buitenkansje.
Gisterenavond tijdens somber en bewolkt weer. 
Ik zie een torenvalk vliegen en stap af.
Mijn camera uit de fietstas gepakt.
Torenvalk weg.

Even later landt hij op een paaltje.
In het weiland recht voor me.
Twintig, dertig meter verder.
In het volle zicht.

Blijkbaar heeft hij een muisje gevangen toen ik afstapte.
En komt hem nu op zijn gemak op peuzelen.
Althans, ik denk dat het een muisje is.
En terwijl ik maar foto's blijf nemen, trekt hij het arme beestje aan flarden.
Beetje bij beetje.
En alles verdwijnt naar binnen.
Met huid en haar.
Wat pluisjes vliegen in het rond.

Later kijk ik het na.
In zes minuten is alles weg.
Een nog warme snack.
Even de bek schoon schrappen aan de paal.
En weg vliegt hij weer.
Al weer aan het bidden voor het volgende maal.


maandag 20 juli 2015

Polderploeteren


Vanmiddag, op de eerste vrije dag van de vakantie weer eens uitgebreid wezen fietsen door de Alblasserwaard. Het was lang geleden, ik durfde het weer aan met mijn knieën en de teller stond uiteindelijk op vijftig kilometer.

Helaas, in tegenstelling tot het mooie zonnetje van vanmorgen, maar vanmiddag motregende het. Genoeg om het regenpak aan te doen. En later weer uit. En later weer aan. Affijn, niet veel foto's kunnen maken, de sfeer was vrij troosteloos.

En toch, wat hou ik van de polder. 
De eenzame, kronkelende tiendweggetjes. 
Met heel veel knotwilgen langs de vele sloten. 
De mooie bermen, waar altijd wel wat bloeit of vliegt. 
De koeien in de uitgestrekte weilanden. 
De soms prachtige doorkijkjes van oude bruggetjes, gemarkeerd met hoge bomen.

Echt authentiek.
Zwaar bevochten op het water.
Een ploeterpolder.
Ik voel me er thuis.

Toch maar een sfeerimpressie dan, van een middagje polderploeteren ...