Brief van Paul voor de Volgers van de Vaste Vorm

Paul, een verre nazaat van de ooggetuigen, die de weg gevolgd zijn tot het einde toe en die de eeuwige vlam van het, van de alledaagsheid onthechte, geloof in veelvoudige vrucht hebben verder gedragen en bekwaam overgedragen aan de aangeraakten van later tijd.

Aan de al te rechtzinnige Volgers van de Vaste Vorm, die hun zinnen hebben gezet op wat hen van generatie op generatie is overgedragen, niet willende daarvan een duimbreed wijken.

Ik wil beginnen met mijn waardering uit te spreken voor uw altijd nadrukkelijke ijver om het goed te doen, om de voortbrengselen van uw ingebakken zuilenkennis over te dragen aan uw, vaak maar al te koppige, nageslacht, want daaruit blijkt uw bewogenheid en zendingsdrang tot het boetseren van hun gedrag en daden naar de exacte kopie van uw eigen beeld en gelijkenis.

Maar ik wil u ook ernstig waarschuwen: het gaat u echt niet lukken.
Vergeet het maar.
Geloof is geen ei wat je kunt leggen in een warm nestje zekerheid en uitbroeden in alle rust.

Want, laat ik maar eerlijk zijn, ik heb ook enige dingen tegen u.
Het zou goed zijn als u daarover naar mij zou willen luisteren.
Niet omdat ik gelijk heb en u niet, want het is zeker geen nietes-welles spelletje van middeleeuwse polemiek, maar opdat u voor zichzelf wilt nagaan of u zelf wel op de goede weg wandelt en daarom mijn wellicht pijnlijke, maar zeer gemeende woorden ernstig in overweging zult willen nemen.

Want een weg, geliefde broers en zussen, volgzame kinderen van de wijze Vader, kenmerkt zich niet door rechtlijnigheid en geasfalteerd-zijn, ontdaan van alle hindernissen, uitgevlakt en op papier tot op de laatste vierkante millimeter ontworpen en vooruitgedacht.