Sow for yourself righteousness, reap the fruit of steadfast love; break up your fallow ground, for it is the time to seek the Lord, that He may come and rain salvation upon you (Hosea 10:12).
Posts tonen met het label worsteling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label worsteling. Alle posts tonen

zaterdag 8 oktober 2016

Beeldverslag van een worsteling


Een beeldverslag.
Korte impressie.
Van een lange sessie.
Toch even zo'n zeshonderd foto's geschoten.

Een fuut had iets gevangen.
In de sloot waar ik langs fietste.
Snel afgestapt.
Het bleek een rivierkreeftje te zijn.
Pittige hap voor zo'n klein beestje.
Hij was best even aan het worstelen.

Een beetje lastig fotograferen.
Met pittig tegenlicht.
En een heen en weer zwemmende fuut.
Die ook mij nog in de gaten hield.

Plotsklaps een flinke plons.
Ik dacht eerst dat er iets landde, een ander fuut wellicht.
Maar ik denk, dat de fuut het zelf deed.
Hij dook onder, om even verder weer te voorschijn te komen.
Zo gebeurde dat een paar keer.
Om mij te 'ontlopen'.

Minuten lang ging dit zo door.
Toen was ik hem ineens even kwijt.
Misschien een halve minuut, aan de tijden van de foto's te zien.
De fuut kwam rustig aan terug drijven.
En de kreeft was weg.

Had hij de strijd opgegeven?
Ik denk het niet.
Ik heb grotere dieren naar binnen zien glijden.
In zo'n klein keelgat.

Jammer toch, dat ik dat ultieme moment heb gemist.
Maar even goed een getuige-verslag.
Van dichtbij.
Een korte selectie dan ...


woensdag 7 december 2011

Worstelen met de elementen

Zo, lief dagboek, dat was lekker, mag ik wel zeggen. Zo'n bui op je kop, klein beetje regen, steeds heftiger regen, felle, harde hagel. Tegen de wind in tornen, je fiets recht proberen te houden, je sokken nat voelen worden, happen naar je adem, bliksem boven je hoofd. Toch maar de kapuchon op van de regenjas, alle stoerheid verdwenen. Meter voor meter vorderen. Inspannend. Warm worden. Kop naar voren. Gaan.

Echt lekker. Worstelen met de elementen. Even los van je fundament, je zekerheden. Weg alle plaatjes die de zon in het licht zet voor je, alle mooie zonsopgangen, alle meewindtochtjes. Gewoon aardedonker, verlichte hemel door lichtflitsen, rollende donder, kletterende hagel, stromende regen, heftige wind. Ondergelopen straten.

Schrijf ik nu, omdat het na een half uur hier binnen lekker droog en warm is.

Maar toch ... ik ervaar iets van de worsteling van Jakob aan de Jabbok.

O, wacht, dat was meer geestelijk ... even wachten. Ga ik nog even over doordenken. Kom ik nog even terug, op een later moment. Als mijn gedachten uitgekristalliseerd zijn, mijn gedachten wat meer op een rij, mijn gevoelens onder controle.

Als de wind is gaan liggen.

zaterdag 28 mei 2011

Woestijnervaring (2)

Vandaag had The Naked Pastor het ook over de woestijn. Boeiende, eerlijke man. Multigetalenteerd. Maakt cartoons. Muzikant. Pastor geweest. Schrijft scherp en eerlijk over zijn worstelingen met het geloof, de kerk en God. En heeft ook consequenties getrokken uit zijn worstelingen. Uit de kerk gestapt. Maar hij komt er ook niet los van. Is niet 'van God los'. Ongelooflijk wat een reacties hij oproept. Verbazend hoeveel mensen er ook aan het worstelen zijn.

Hij had het vandaag over de 'desert' in de tijd dat Jezus hier op aarde was. De eerste keer werd Hij er naar 'gedreven', door de Geest. Werd er verzocht door de duivel. Het was een test. Hij vond er het kwaad, de verleiding, vervreemding, misschien ook wel vragen, twijfel, onzekerheid.

Maar, opvallend, later lees je dat hij bewust die eenzaamheid, die lege plaats opzoekt, om er alleen te zijn. Te bidden. Te spreken met zijn Vader. Maar ook om zich af te zonderen. Weg te vluchten van het spirituele klimaat van de religie, de hoge verwachtingen van mensen, de hypocrisie, de bedreigende vragen van de leiders. The Naked Pastor beweert zelfs dat Jezus hier heeft leren omgaan met zijn onzekerheden, vragen en twijfels. Je kunt overigens je vragen hebben bij die laatste stelling ...

Wat dus een beproeving is op het ene moment in je leven, omdat je op jezelf wordt teruggeworpen, kun je op andere momenten juist bewust op gaan zoeken. Omdat het louterend werkt. Omdat je het nodig hebt. Eenzaamheid hoeft dus niet altijd verkeerd of pijnlijk te zijn.

maandag 11 april 2011

Een Psalm van Anton

Afgelopen zondag kwam er via Twitter van Gerrit ten Haaken de algemene vraag om eens na te denken over hoe en waarover je vandaag de dag een Psalm zou schrijven. Ik heb al meer op dit blog geschreven over Psalm 151, dus dit idee sprak mij meteen aan. Ik heb de uitdaging opgepakt.

En voor me uitgeschoven, in een tijd waarin ik zoveel andere dingen nog moet doen (voorbereiding gesprekskring, meditatie voor zangavond en stille week), maar er blijven ideeën opborrelen. En daarom ben ik maar gewoon begonnen, rustig aan. Hier en daar een knipoog. Maar vanuit mijn hart geschreven. Het is een psalm, ééntje maar. Wellicht volgen er meer.

En ik daag iedereen uit om met me mee te denken. Door te reageren. Maar ook door er zelf over na te gaan denken. Waar zou jij over schrijven, wat beweegt jou, wie ben jij voor God? Wie is God voor jou?

Een psalm van Anton

voor de nog te benoemen aanbiddingsleider
van mijn gemeente 'Koinonia'
(algemeen hervormd-gereformeerd op evangelische grondslag)
op de twaalfsnarige akoestische gitaar en de djembé
op de wijs van 'Ik ben niet goed wijs'

Een psalm, een lied, een gebed, een lof- en dankoffer

voor de Eeuwige en Alomtegenwoordige
dank dat U vanuit de eeuwigheid
mij hebt bedacht en benoemd
gevormd
in de warme moederschoot

voor de Geest en Ruach
die mij adem en leven gaf
zodat ik mij een weg naar buiten schreeuwde
de werkelijkheid in
een naam kreeg
werd wie ik was
mezelf

voor de Zoon van de Vader
het Beeld van de Onzichtbare
die kwam
om mij opnieuw
te leren wat liefde was
echte, diepe, ongelooflijke liefde
door Zijn bloed
 Zijn leven
als Offerlam
te geven op Golgotha
voor mij