Heb dank, voorbijganger ...

Heb dank, voorbijganger ...

Dat je een momentje neemt om in mijn luchtige domein te vertoeven.
Even te proeven.
Even te verwijlen.
De stilte op te snuiven.
Tussen de woorden door te schuifelen.
Te mijmeren bij de beelden.

Ja, ik ben er ook, in de stilte van mijn geluidloze uitingen.
Tussen de vluchtigheid van het internet.
Ik bouw er elke dag, met liefde, aan de verwondering.
Ik zucht tussen de zinnen, ik geef betekenis aan het leven.
Ik zwoeg met vormen, om inhoud overdraagbaar te maken.
Ik koester momenten en berg ze op, voor later.
Ik bouw monumenten van de dag.
Ik deel ontmoetingen.

Dag wandelaar, wat fijn dat ik je hier ontmoeten mag.
In zwijgzaamheid.
Gluur maar gerust wat rond.
Het staat er voor.
Struikel niet over de woorden.
Aan muren hangen de tedere momenten.
Door de ramen kun je vergezichten zien.
Er is geen dak, zodat je de wolken kunt volgen.
En de hemel kunt zien.
Het licht van de sterren.

Ik ben een vreemdeling

ik ben

een vreemdeling

van huis

en haard

verdreven

ik ben

een vluchteling

nagejaagd

door een verleden

waar ik niet

aan denken

durf

ik ben

een zwerver

los geslagen

van mijn vaste standplaats

die uiteindelijk

een bizarre

gevangenis

werd

ik ben

een rusteloze reiziger

en jaag gestaag

de horizon

achterna

Vreemdeling

de vreemdeling

ik kende hem niet

ging

aan de andere zijde

verlegen

voorbij

hij aarzelde

even

en durfde

niet te kijken

dacht

dat ik 

naar hem keek

ik keek

ook wel

en zag iets

maar

wist niet goed

wat