aan een stuk
dood hout
hangt de mens
die te goed was
voor deze wereld
wonden geslagen
woorden verdragen
armen gespreid
en vastgenageld
als een zegen
vol huiver
in elke druppel
zweet de pijn
van een generatie
geperst
in de diepste
duisternis
het licht
van het begin
van de schepping
ondergedompeld
