Posts tonen met het label schilderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label schilderen. Alle posts tonen
zondag 1 november 2015
donderdag 17 juli 2014
dinsdag 4 maart 2014
maandag 27 januari 2014
donderdag 3 oktober 2013
donderdag 25 april 2013
vrijdag 5 april 2013
Imagination
Als je woorden probeert te vinden, voor dat wat je ziet, merk je hoe moeilijk het is om waarheidsgetrouw de werkelijkheid te omschrijven. De hele werkelijkheid. Zodat iemand die het niet ziet, hetzelfde voor zich kan zien als jij, maar dan denkbeeldig. En hoe meer woorden je gebruikt, hoe mistiger het voor de lezer of luisteraar lijkt te worden.
Als je de werkelijkheid probeert na te schilderen, merk je pas hoe knap het is als je goed kunt schilderen. Hoeveel je nog moet leren. Hoe vaak je nog moet oefenen.
Als je tienduizenden foto's hebt gemaakt van al het moois wat zich elke dag weer aandient, merk je pas hoe onmogelijk het is om alles vast te leggen wat zich in je omgeving aandient, laat staan wat er in de rest van de wereld is te zien. Zelfs het vastleggen van het leven van je kinderen zal altijd gaten blijven tonen.
Het duizelt je van woorden, indrukken en veranderingen, van kleuren, sfeer en beelden.
In het nu, van vandaag.
Maar nog vele malen meer in het proces, het bochtige pad, de afgelegde weg, de ontmoetingen met andere mensen, de dingen die je hebt gelezen, geleerd en ontdekt.
Als je je er bewust van bent.
Want snel, te snel, onderga en ervaar je het leven als een tredmolen van alsmaar vooruit, naar verder, naar morgen, naar meer, naar dingen die moeten gebeuren.
Als je de werkelijkheid probeert na te schilderen, merk je pas hoe knap het is als je goed kunt schilderen. Hoeveel je nog moet leren. Hoe vaak je nog moet oefenen.
Als je tienduizenden foto's hebt gemaakt van al het moois wat zich elke dag weer aandient, merk je pas hoe onmogelijk het is om alles vast te leggen wat zich in je omgeving aandient, laat staan wat er in de rest van de wereld is te zien. Zelfs het vastleggen van het leven van je kinderen zal altijd gaten blijven tonen.
Het duizelt je van woorden, indrukken en veranderingen, van kleuren, sfeer en beelden.
In het nu, van vandaag.
Maar nog vele malen meer in het proces, het bochtige pad, de afgelegde weg, de ontmoetingen met andere mensen, de dingen die je hebt gelezen, geleerd en ontdekt.
Als je je er bewust van bent.
Want snel, te snel, onderga en ervaar je het leven als een tredmolen van alsmaar vooruit, naar verder, naar morgen, naar meer, naar dingen die moeten gebeuren.
donderdag 4 april 2013
Tot je doel komen
Vanavond de afsluitende avond schilderen. Na de eerdere tweede, met als thema 'Oorsprong' en 'Metamorfose', nu de laatste, met als thema 'Tot je doel komen'. Mooi om te zien hoe iedereen dat op zijn eigen wijze invulling gaf. En ook om de verschillende stijlen te zien.
En hoe, zomaar een beetje kledderen met een beperkt aantal kleuren op een plastic bordje, na een uur of anderhalf herkenbare vormen aannam.
Zelf heb ik wekenlang lopen zoeken naar een beeld dat zou passen bij dat thema. Dat viel nog niet mee. Ik had eerder al een schilderij langs zien komen op internet, van een oude schuur en een prachtige bloementuin. Maar kon hem nu natuurlijk nergens meer vinden, als voorbeeld. Alles afgezocht op Google en Pinterest. Genoeg alternatieven gevonden, maar niet passend bij het plaatje in mijn hoofd, wat daar helemaal nog geen vorm had, maar meer een idee was, nog niet echt uitgekristalliseerd.
En hoe, zomaar een beetje kledderen met een beperkt aantal kleuren op een plastic bordje, na een uur of anderhalf herkenbare vormen aannam.
Zelf heb ik wekenlang lopen zoeken naar een beeld dat zou passen bij dat thema. Dat viel nog niet mee. Ik had eerder al een schilderij langs zien komen op internet, van een oude schuur en een prachtige bloementuin. Maar kon hem nu natuurlijk nergens meer vinden, als voorbeeld. Alles afgezocht op Google en Pinterest. Genoeg alternatieven gevonden, maar niet passend bij het plaatje in mijn hoofd, wat daar helemaal nog geen vorm had, maar meer een idee was, nog niet echt uitgekristalliseerd.
donderdag 7 maart 2013
Metamorfose
Vandaag weer de tweede avond geschilderd. Thema was deze keer 'metamorfose'. Een thema, wat van te voren al bekend was gemaakt en waar je dus enkele weken een beeld bij kon zoeken. Maar oei, het viel nog niet mee om dat wat je wil, wat je als beeld in je hoofd hebt, ook daadwerkelijk vast te leggen met acrylverf op doek.
Een poging. De eerste. Een samenstelling van twee 'beelden'. De eerste een zonsopgang, die de wereld zo in een heel nieuw, mooi, gekleurd licht kan zetten. En dat gecombineerd met een zonnebloem, zijn naam ontleend aan de bron van het licht. Vaak ook groeiend en gericht op dat licht. Maar ook goed te zien, hoe duizenden zaadjes meegroeien in de kern, straks ook weer de metamorfose ondergaan, van zaadje tot bloem. Alleen, het viel nog niet om die wolken vast te leggen, en de zonsopgang goed uit te laten komen.
Ach, toen een tweede poging. Een grapje wat ik een keer op internet gezien had. Een schilder die aan een groot, wit doek hangt. Maar hij schildert niet iets op het doek, hij legt als het ware de hemel die er achter zit bloot. Hij laat die andere werkelijkheid als het ware zien. Ook een beeld van een metamorfose. Of, zo zou je het ook kunnen beoordelen, beeld van een illusie. Gezichtsbedrog. Maar ik ga zelf liever voor de positieve variant.
Een poging. De eerste. Een samenstelling van twee 'beelden'. De eerste een zonsopgang, die de wereld zo in een heel nieuw, mooi, gekleurd licht kan zetten. En dat gecombineerd met een zonnebloem, zijn naam ontleend aan de bron van het licht. Vaak ook groeiend en gericht op dat licht. Maar ook goed te zien, hoe duizenden zaadjes meegroeien in de kern, straks ook weer de metamorfose ondergaan, van zaadje tot bloem. Alleen, het viel nog niet om die wolken vast te leggen, en de zonsopgang goed uit te laten komen.
Ach, toen een tweede poging. Een grapje wat ik een keer op internet gezien had. Een schilder die aan een groot, wit doek hangt. Maar hij schildert niet iets op het doek, hij legt als het ware de hemel die er achter zit bloot. Hij laat die andere werkelijkheid als het ware zien. Ook een beeld van een metamorfose. Of, zo zou je het ook kunnen beoordelen, beeld van een illusie. Gezichtsbedrog. Maar ik ga zelf liever voor de positieve variant.
En, omdat ik nog een half uurtje over had, ook nog maar een derde, snelle poging gedaan, om dat morgenlicht nog maar eens vast te leggen. Ook een schamele poging vind ik zelf.
donderdag 7 februari 2013
Na tweeëntwintig jaar ....
Na tweeëntwintig jaar begon het toch weer te kriebelen. Alle kwasten opgeborgen, verf inmiddels verhard. Schilderen. Ooit één van mijn hobby's. Net aan een cursus begonnen. Van de ene op de andere dag gestopt. Wegens omstandigheden in ons leven, die elke hobby in een ander licht zetten, noodgedwongen naar de achtergrond dringen.
Nu, werd er een drietal avonden georganiseerd, over het thema 'Levenskunst', in een naburige kerk. En ik heb me opgegeven. Zoals gezegd, omdat het al langer aan het kriebelen was. Omdat woorden ook niet alles kunnen zeggen. Omdat kleuren zo mooi kunnen zijn. Omdat bezig zijn aan één project ook wel eens zinvol kan zijn, tegenover de versnipperdheid en fragmentarisering van internet.
Dus, ik ben geweest. Vanavond. Voor het eerst. Met kwasten en acrylverf geklodderd op een wit doek. Zoals ik al vermoedde, niet meer zoals toen, te dichtbij, te gedetailleerd en te voorzichtig, maar nu veel meer gedurfd. Snelle halen, grove structuur, dikke klodders, felle kleuren. Vlug klaar dus ook. Vandaar nog maar een tweede er achteraan.
Nu, werd er een drietal avonden georganiseerd, over het thema 'Levenskunst', in een naburige kerk. En ik heb me opgegeven. Zoals gezegd, omdat het al langer aan het kriebelen was. Omdat woorden ook niet alles kunnen zeggen. Omdat kleuren zo mooi kunnen zijn. Omdat bezig zijn aan één project ook wel eens zinvol kan zijn, tegenover de versnipperdheid en fragmentarisering van internet.
Dus, ik ben geweest. Vanavond. Voor het eerst. Met kwasten en acrylverf geklodderd op een wit doek. Zoals ik al vermoedde, niet meer zoals toen, te dichtbij, te gedetailleerd en te voorzichtig, maar nu veel meer gedurfd. Snelle halen, grove structuur, dikke klodders, felle kleuren. Vlug klaar dus ook. Vandaar nog maar een tweede er achteraan.
Abonneren op:
Posts (Atom)