Een droomidee

Vannacht had ik een wonderlijke droom.

Ik weet dat, omdat ik halverwege wakker geworden ben. Daardoor komt het onbewust gedroomde, via de herhalingsessie in mijn gedachten, uiteindelijk in mijn geheugenvakje terecht. Anders zou hij ongeweten gebleven zijn. Vervlogen.

Jammer is dan wel weer dat je niet zult weten hoe de droom af zal lopen. Als een droom al loopt, in chronologische volgorde, met een begin en een einde, een plot en een verhaallijn heeft. Daarover verschillen de meningen van de deskundigen.

Maar dat terzijde.

Ik was uitgenodigd op een congres, waarbij een of andere onderzoeker een rapport zou presenteren over een mij onbekend onderwerp. Toen ik aankwam bleek ik echter de tweede spreker te zijn. Maar ik wist zelf tot dan toe van niets ....

Vreemd was dat ik dat niet vreemd vond. Niet in paniek raakte. Gewoon rustig bleef. Terwijl er diverse gesprekken om mij heen plaatsvonden, zat ik het rapport van de onderzoeker door te kijken. Niet lezen, maar inderdaad kijken, want er stonden gelukkig veel plaatjes in. Het was meer globaal scannen. Een eerste indruk.

Wat mij vooral bezighoudt nu, is dat ik mij in mijn droom ineens bewust werd van een beeld wat ik zag. Een beeld dat mij op een idee bracht, hoe ik mijn speech zou moeten gaan inkleden.