Het knettert.
Het ratelt.
Het schreeuwt.
Het wauwelt.
Het roept.
Het rent.
Het doet.
Het borrelt.
Het waait.
Het dwaast.
Het raaskalt.
Heel de dag door.
Baasjes.
Bralkikkers.
Branieschoppers.
Roeptoeters.
Leeghoofden.
Kilharten.
Allemaal herrie.
Allemaal haast.
Allemaal bombarie.
Alles roept om aandacht.
Ononderbroken.
Continu.
Het went nooit.
Maar.
Het leidt af.
Het verdoezelt.
Het verduistert.
Want.
Alles waait immers weer over.
Als de nacht valt.
En de ogen sluiten.
Of als uiteindelijk.
De dood het laatste woord krijgt.
Lijkt te krijgen.
Daarom.
Posts tonen met het label luister. Alle posts tonen
Posts tonen met het label luister. Alle posts tonen
woensdag 6 september 2017
zondag 19 maart 2017
vrijdag 27 februari 2015
zondag 18 maart 2012
Luister ...
Het is buitengewoon druk in de straten van de stad en de mensen lopen gehaast aan elkaar voorbij. Straten vol kunstlicht. Etalages vol aangeprezen overbodigheid. Herrie alom, toeterende auto's, fietsers die bellen, mensen die in hun eigen oor lijken te roepen.
Iemand staat stil, midden op straat, onverwacht. Mensen botsen bijna tegen hem op, lopen met een boog om hem heen.
Hij gebaart, hij roept, hij wijst.
Niemand die aandacht schenkt, iedereen loopt door. Haast. Ongelooflijke haast. Taken die wachten. Boodschappen die moeten worden gedaan. Afspraken die moeten worden nagekomen.
Hoor, hij roept harder.
Luister, hij zegt iets.
Kijk, hij wijst nog nadrukkelijker.
- Luister. Het begint met chaos. Maar een eerste woord zegt iets. Een daad wordt gesteld. Orde ontstaat. Het gebeurt. Alles wordt.
Een enkeling kijkt achterom, bij het voorbijlopen. Lacht even, maar gaat toch verder.
- Luister. Het begint met een sprankje, een vonk, een vlammetje. Op een dag was er een lichtje in het donker. Maar wie ontstak de zon? Wie wil haar weer uitdoen? Wie is in staat tot regulatie, doseren? Wie kan het vuur doven, als het laaiend is?
In de verte beieren een paar kerkklokken. De tingel van de tram overstemt zijn woorden. Maar hij gaat onverstoorbaar verder, heeft een verhoging op straat gevonden, waardoor hij nu boven iedereen uitsteekt. Hij wordt gezien, opgemerkt. Een kind wijst naar hem, dwingt zijn moeder tot stilstaan, luisteren.
Iemand staat stil, midden op straat, onverwacht. Mensen botsen bijna tegen hem op, lopen met een boog om hem heen.
Hij gebaart, hij roept, hij wijst.
Niemand die aandacht schenkt, iedereen loopt door. Haast. Ongelooflijke haast. Taken die wachten. Boodschappen die moeten worden gedaan. Afspraken die moeten worden nagekomen.
Hoor, hij roept harder.
Luister, hij zegt iets.
Kijk, hij wijst nog nadrukkelijker.
- Luister. Het begint met chaos. Maar een eerste woord zegt iets. Een daad wordt gesteld. Orde ontstaat. Het gebeurt. Alles wordt.
Een enkeling kijkt achterom, bij het voorbijlopen. Lacht even, maar gaat toch verder.
- Luister. Het begint met een sprankje, een vonk, een vlammetje. Op een dag was er een lichtje in het donker. Maar wie ontstak de zon? Wie wil haar weer uitdoen? Wie is in staat tot regulatie, doseren? Wie kan het vuur doven, als het laaiend is?
In de verte beieren een paar kerkklokken. De tingel van de tram overstemt zijn woorden. Maar hij gaat onverstoorbaar verder, heeft een verhoging op straat gevonden, waardoor hij nu boven iedereen uitsteekt. Hij wordt gezien, opgemerkt. Een kind wijst naar hem, dwingt zijn moeder tot stilstaan, luisteren.
Abonneren op:
Posts (Atom)