Tranquility

Tranquility

Er is een diep verlangen naar rust en stilte in mij.

Midden in het alsmaar tot mij nemen van informatie vanwege een ultieme vorm van nieuws-, lees- en/of leergierigheid. Midden in de drukte van een groot gezin. Midden in de drukke werkzaamheden op mijn werk. Midden tussen de redelijk veel en nogal verschillende nevenactiviteiten. Midden tussen de al langer bestaande hobby's fotografie en gitaar spelen. Midden tussen de een jaar geleden tot grote bloei gekomen expressieve vorm van woorden uiten in de vorm van deze weblog.

Soms snak ik naar die rust, als alles tegelijk lijkt te komen. Opstapelingseffect.

In mijn nachtkastje ligt een oud boekje, tweedehands gekocht op een rommelmarkt, met de intrigerende titel 'Peace of mind', geestelijke rust, innerlijke vrede. Het sprak me direct aan. Maar het ligt er al jaren en ik heb het nog nooit gelezen. Alleen doorgebladerd.

Ik bedoel maar, de wens is vaak groter dan de wil of de mogelijkheid om het ook in praktijk te brengen. Zelfs als ik op mijn manier ontspan, door te fietsen of te wandelen, ben ik mij hyperbewust van alles om me heen. Kijk ik om, omhoog, ver vooruit, bedacht op bijzondere dingen of dieren, mooie plaatjes of leuke onderwerpen, wolken of wat dan ook. Om die vervolgens vast te leggen.

Maar als ik wandel stop ik niet, gun mezelf geen rust, ga ik niet zomaar even zitten. En ik heb zeker geen geduld om urenlang in de polder te gaan turen naar een bijzondere vogelsoort of een macro opname te maken van een bepaalde bloem of bijzonder insect. De tijd dringt. De foto's moeten ook weer op de computer gezet worden, uitgezocht en geselecteerd, eventueel gepubliceerd.