Soms heb je dat wel eens.
Sommige vlinders zie je nooit.
En dan in één keer ...
Vorige week was het prijs.
Het oranje zandoogje.
Nog nooit eerder gezien.
Eerst afgelopen maandag in de duinen bij Ouddorp één exemplaar.
Zie de bovenste twee foto's.
Toen, afgelopen zaterdag.
Eerst één langs het fietspad.
In een flits zag ik hem, in het voorbijgaan, zitten.
Geremd, afgestapt, op de foto gezet, zo goed en zo kwaad als het ging.
Maar, even verderop.
Op één bepaald plekje.
Daar zag ik er eerst één, toen twee.
Maar vervolgens ben ik maar gestopt met tellen.
Binnen tien meter zeker tien exemplaren.
Was er iets speciaals dat ze zochten?
Was het een plant met aantrekkingskracht?
Of was het puur geluk?
In ieder geval.
Bewijs genoeg ...
