De waan van de dag

De Waan van de dag was vaak op de voorpagina van sommige kranten te vinden.
Of in het achtuurjournaal.
Of op Twitter.

Hij had een aantal zeer actieve najagers.
Die hem te pas en te onpas gebruikten of te hulp riepen.
In het volle moment van aandacht brachten.
Pontificaal in de schijnwerpers.
Ter meerdere eer en glorie van zichzelf.
Bewust.
Gespeeld meewarig of verontwaardigd.
Deel van het flagrante toneelspel van de politiek of de gewetenloze jacht naar scoops van de media.

En daarnaast waren er natuurlijk ook veel volgelingen, een grote schare ware aanbidders. Een bontgekleurde kudde meelopers, die zich gewillig liet meeslepen en zich binnen de kortste keren liet meesleuren in over elkaar heen buitelende verontwaardigde reacties en boute veroordelingen.

De Waan van de dag was dus vaak onderwerp van gesprek.
Vluchtig.
Hijgerig.
Hyperig.

Weliswaar was hij telkens weer een kort leven, of beter gezegd, een korte opleving beschoren, maar dat werd ruimschoots vergoed door de hoge mate van frequentie. De gekste luwte duurde hooguit een dag, maar soms kwam hij wel een paar keer per dag voorbij.