Wonen op stand

Je zult maar in de wolken wonen

je zult maar

in de wolken

wonen

los

van de aarde

zwevend

op de wind

mooie vergezichten

ongebonden

vrij

je zult maar

in de wolken

wonen

vaak

te stil

kil en mistig

een beperkte blik

nooit eens

stabiel

Weerbarstig (1)

ooit

zocht ik

een woord

te weerbarstig

voor taal

een woord

dat alles

zou omvatten

en alles

zou doorgronden

maar hoe ik 

ook joeg

en waar ik 

maar groef

het ontglipte mij

steeds opnieuw

voor ik het

grijpen kon

Mijn hart

mijn hart

is een huis

van binnen

zacht en warm

licht en gezellig

als ik behoefte heb

loop ik maar gewoon

de open deur binnen

geniet en onderga

mijmer en besta

graaf in het verleden

wandel de toekomst in

ben daar puur mezelf

maar die muren

die ik heb gebouwd

ja die heb ik nodig

kom niet te dichtbij

althans niet iedereen

het is mijn eigen plek

het beschermen waard

het is maar zelden

dat er iemand

binnen komt

vaak sta ik wel

voor de ramen

te turen naar de verte

zie mensen voorbijgaan

observeer ze

zwaai wat

maak een praatje

ontmoet

mijn hart

is ook een kerkje

toegegeven

wel een beetje mini

met maar een bezoeker

maar ja dat is dan ook

meteen de musicus

de koster

de luisteraar

en de dominee

en nou ja

gepreekt wordt er

eigenlijk

ook maar zelden

geluisterd

des te meer

geluisterd

naar de stilte

gedachten gevangen

gevoelens getoetst

ideeën geboren

wel een beetje gek

ondertussen

dat je huis

ook kerk kan zijn

of andersom

of niet?

juist ook wel mooi

natuurlijk weer

dat God wil wonen

in mijn huis

onzichtbaar

en verdraaid ongrijpbaar

en dat ik dan weer

in mijn kerkje

juist kan zingen

bidden en danken

genieten

van Zijn Verstoppertje spelen