Posts tonen met het label reiziger. Alle posts tonen
Posts tonen met het label reiziger. Alle posts tonen
vrijdag 6 mei 2016
donderdag 10 september 2015
zondag 6 september 2015
Ik ben een vreemdeling
ik ben
een vreemdeling
van huis
en haard
verdreven
ik ben
een vluchteling
nagejaagd
door een verleden
waar ik niet
aan denken
durf
ik ben
een zwerver
los geslagen
van mijn vaste standplaats
die uiteindelijk
een bizarre
gevangenis
werd
ik ben
een rusteloze reiziger
en jaag gestaag
de horizon
achterna
dinsdag 15 juli 2014
zaterdag 14 april 2012
Vice versa
Uiteindelijk kon hij zijn al veel langer smeulende verlangen niet meer negeren en onderdrukken. Verstrikt geraakt in alle op zich genomen verplichtingen en op hem gelegde druk. Verward in zijn geest, een knoop in zijn lichaam, en een rondtollende agenda in zijn hoofd. Een snoerende, adembenemende keten van nog te volvoeren taken die alleen maar groter en dikker dreigde te worden.
Definitief hakte hij op een morgen de knoop door, verbrandde in figuurlijke zin alle schepen achter zich, zegde zijn werk op, nam zijn geld op van de bank, pakte een aantal minimale, beslist noodzakelijke bezittingen in zijn rugzak, zei zijn familie goedendag, en vertrok.
Met de noorderzon. Op de bonnefooi. Zonder plan. Zonder doel. Ging de zon achterna.
Maakte uiteindelijk dan toch zijn langgekoesterde droom waar. Wandelde en wandelde, genietend van de buitenlucht, de stilte, de losheid van leven. Tot zijn lichaam ging protesteren en zijn voeten zeer gingen doen. Zat lang in een bos te genieten van het fluiten van de vogels. Voelde zich één met de natuur. Ademde bewust diep in en uit. In gedachten sloeg hij de beelden van de afgelegde kilometers op. Als herinnering voor later.
Dag na dag ging zo voorbij. Het duurde niet lang of de druk van het werk wat hij achter zich had gelaten, werd van zijn schouders genomen. Licht in zijn hoofd voelde het. Zonder verplichtingen, zonder dagelijkse sleur in het vooruitzicht. Vrij, volkomen vrij. Los van leidsels, leeg van taken, vrij om te gaan en staan waar hij wilde. En het voelde goed. Zeer goed. Vliegen als een vogel, fladderen als een vlinder, huppelen als een koe in de wei na een lange winterperiode.
Definitief hakte hij op een morgen de knoop door, verbrandde in figuurlijke zin alle schepen achter zich, zegde zijn werk op, nam zijn geld op van de bank, pakte een aantal minimale, beslist noodzakelijke bezittingen in zijn rugzak, zei zijn familie goedendag, en vertrok.
Met de noorderzon. Op de bonnefooi. Zonder plan. Zonder doel. Ging de zon achterna.
Maakte uiteindelijk dan toch zijn langgekoesterde droom waar. Wandelde en wandelde, genietend van de buitenlucht, de stilte, de losheid van leven. Tot zijn lichaam ging protesteren en zijn voeten zeer gingen doen. Zat lang in een bos te genieten van het fluiten van de vogels. Voelde zich één met de natuur. Ademde bewust diep in en uit. In gedachten sloeg hij de beelden van de afgelegde kilometers op. Als herinnering voor later.
Dag na dag ging zo voorbij. Het duurde niet lang of de druk van het werk wat hij achter zich had gelaten, werd van zijn schouders genomen. Licht in zijn hoofd voelde het. Zonder verplichtingen, zonder dagelijkse sleur in het vooruitzicht. Vrij, volkomen vrij. Los van leidsels, leeg van taken, vrij om te gaan en staan waar hij wilde. En het voelde goed. Zeer goed. Vliegen als een vogel, fladderen als een vlinder, huppelen als een koe in de wei na een lange winterperiode.
Abonneren op:
Posts (Atom)