Het Woord

Het Woord dwaalde eenzaam rond langs verlaten oorden en lege velden, in dagen van brandend en confronterend zonlicht, in ijskoude nachten van gebrokenheid en teleurstelling.

Hij was op zoek.
Hij was op de vlucht.
Hij wist met zichzelf geen raad.

Aan de oever van een stil meertje weloverwogenheid zakte hij neer, de tranen brandend achter zijn zachte poorten van zichtbaarheid.

De wind rimpelde kalme slagen in het troebelwater, er fluisterritselden onophoudelijk lichte liederen door de bladeren boven zijn hoofd in de schaduwbomen. Volle zomerkleuren spatten schilderrijk en onverdroten tomeloze energie in de zinderende atmosfeer.

Maar het Woord zag en hoorde het allemaal over het hoofd. In zichzelf gedompeld van ellende. Het vermogen tot het zien van vergezichten was hem ineengeschrompeld tot zelfmedelijdend navelstaren. En luisteren lukt hem ook al niet meer. Er lag een geluiddempend filter over hem heen.

Toen een echte, zilveren traan vanuit een ooghoek, gedreven door verdriet en zwaartekracht, zich een weg biggelde, over zijn rechter rimpelwang, even op zijn bibberkin bleef hangen en tenslotte als een durfal losliet, heel even zweefde tussen lijfelijkheid en vloeibaar wateroppervlak en met een heel klein miniplonsje in het meertje viel en in de donkerdiepte daalde, een keten van rimpelbewegingen veroorzakend tegen de stroom in van de windrimpelingen, als een min of meer bevroren tegen elkaar aan en door elkaar heen lopend kunstig lijnenspel, was het heel even ijzingwekkend stil. Een tel. Een zuur moment.

Maar van toen af tingelde tergend langzaam een wirwar van geluiden los, boven zijn hoofd, zwijmelden allerlei Letters zwevend van de bladeren omlaag,  landden aan zijn voeten en rondom hem en begonnen hinkstapspringend rondjes te lopen om hem heen.

Kokmeeuwdooievishapje

Ze zaten samen te peuzelen, David en Goliath, een kleine kokmeeuw en zijn grotere broer, maar die grotere meeuw koos bij mijn verschijnen snel het hazenpad. Kleintje was toch brutaler en keerde als snel weer terug. Ik kreeg zelfs de kans om een filmpje te maken. 

Avondrood

Vochtige sferen

Vandaag was een erg vochtige dag. Klam en plakkerig. Maar het kan ook mooie plaatjes opleveren, al zijn die vochtige sferen lastig vast te leggen. Vanmorgen was het erg bewolkt, maar zodra er een beetje licht van de zon bijkomt, al is het een reflectie op de wolken, dan verandert de sfeer, zie de tweede foto.

Mus

Evening walk

Life

life is beauty

life is colours

life is light

life is intense

life is breathing

life is freedom

in the wind

life is thin

life is small

life is delicate

life is fragile

life is tender

life is vulnerable

life is a damp

life is short

life is a shadow

disappearing

in the night

Reiger hapt een krabbig kreeftje

Real

every once

in a while

you encounter

something

extraordinary

and you

suddenly

realise

what life

is all

about

in a timeless

moment

you catch

a glimpse

of eternity

Aalscholvercapriolen

Gisteren, net zo warm en vochtig als nu, stond in het weiland een aalscholver te drogen in het zonnetje. Diepzwart verenkleed met mooie tekening. Flapvoeten om de paal geslagen. Gele snavel. Groene ogen.